Indien u een andere naam had gekregen, zou uw leven er anders uit gezien hebben? Zouden mensen u anders bekeken hebben? Het is allicht de reden waarom u uw kind niet Adolf zal noemen. Maar het is ook de reden waarom Joeri Cnapelinckx en zijn gevolg de naam Kawada begraven en voortaan door het leven gaan als Sunday Bell Ringers. En kijk, ze klinken al volledig anders. Al zou dat ook wel eens te maken kunnen hebben met ‘talent’ en ‘evolutie’.

Dat Sunday Bell Ringers een consistentere groep is dan zijn voorganger zal er ook wel toe bijdragen. De sound op dit album komt ons rijker en volwassener over. We horen een breed muzikaal spectrum waarbij verschillende genres aangetoetst worden terwijl we niet het gevoel hebben naar een onsamenhangende puzzel te zitten staren. De warme sfeer waarin het album baadt en het mysterieuze kantje dat er aan vast kleeft maken dat we al na de eerste luisterbeurt verslavingsverschijnselen beginnen te vertonen. Er over schrijven helpt, hebben ze ons gezegd. Bij deze.

Om een of andere reden hebben we bij Sunday Bell Ringers een “Scandinavisch” gevoel. Intieme momenten worden afgewisseld met aandoenlijke naïviteit en dromerige melancholie. Het zullen de belletjes zijn die er in June (As A Child) een beetje weemoedig bijhangen. Of de fanfare die in de titeltrack komt voorbij marcheren terwijl de bengels "We’re the sunday bell ringers/we are a noisy bunch of kids" scandeert. Trompetten, drums, toeters en bellen slaan ons om de oren.

In In The Belly Of A Whale schijnt vooral folk à la Kiss The Anus Of A Black Cat door, ondanks de vele elektronica. Maar we hebben het dan vooral over het sfeer bezwerende sfeertje dat het nummer uit ademt. We zouden gaan geloven dat Cnapelinckx er een occult groepje op na houdt in zijn Brusselse tuinhuis. In Angry Rabbits hoor je de beestjes zelfs al klappertanden. Iemand een konijnenpoot?

We komen terecht in een ander decor wanneer Like Home zachtjes door de speakers waait. Voor tekst en extra vocalen deed de band beroep op de woorden en de stem van Amatorski-zangeres Inne Eysermans. Met als resultaat een prachtige song die perfect is in al zijn eenvoud. We rekenen Blue Streets gemakkelijkheidshalve meteen tot diezelfde categorie.

Dit is wat ons betreft een van de betere Belgische producties van dit jaar. Deze schelmen mogen gerust elke zondag aan onze bel komen trekken. We komen met veel plezier openen.