M!ndgames mag terecht onze Vlaamse progtrots genoemd worden. Dit Antwerpse kwintet brengt op zijn derde album 'MMX' knap uitgebalanceerde symfo, liefdevol geproduceerd door studiotovenaar Frank Van Bogaert. Men blijft erg gefocust op songs met kop en staart. De verbeelding lijkt hier goed samen te gaan met de nuchtere, Vlaamse ingesteldheid.
Men gaat op 'MMX' (Latijn voor het jaar 2010) met een rotvaart van start: The Source is lekker voortdenderende symfo, die meteen laat horen dat dit vijf competente muzikanten zijn die weten wat ze doen.
Glory Of Night profiteert van een romantische prelude met een hoofdrol voor zanger Bart Schram, hier adequaat begeleid door toetsenist Tom Truyers en gitarist Rudy Van der Veken. Truyers kondigt vervolgens een tempoversnelling aan en we zitten op een gierende rollercoaster. Schram mag zich dan vocaal op een tegendraads ritmepatroon wagen, waarop Van der Veken inhaakt en ons de weg terug naar het "rollercoasterthema" wijst.
Meer romantische sferen in In My Humble Opinion… Een akoestische gitaar, en hup, Schram schittert in een memorabele zangmelodie. Vervolgens een lyrische gitaarsolo, mooi ondersteund door de ritmetandem van Maximilian von Wüllerstorff en Benny Petak.
In Travels gebeurt iets merkwaardigs na zeven minuten, als er een bruggetje volgt dat aan Pink Floyds On The Run doet denken, maar dan met melodie. Daarna gaat het crescendo naar een wervelende coda.
Outside The Gloom serveert een piano ostinato met daarop een theatraal vertellende Schram. Dit is een clever gecomponeerd nummer: na vijf minuten verandert het ritme als de piano vervangen is door het klavecimbel, waarna het uptempo gaat met een erg fraai stukje ensemblespel. Erg mooi!
Destination Sky krijgt een zinderende intro – dit moet zeker een publiekslieveling worden. De toetsen zetten de melodielijn uit tegen een pompend ritme. Schram zingt de refreinen met veel inlevingsvermogen. Na een synthsolo wordt Truyers vergezeld door Van der Veken die met climax afrondt.
Een zwaar aangezette intro met tribale drums: The Pendulum moet het orgelpunt op de plaat worden. De gitaar voert de melodie naar de sterren, maar het refrein spreekt weinig aan tot Van der Veken de zaak komt redden. Het tempo gaat weer de hoogte in tot een herhaling van de intro. We maken de brug naar een verhalende dialoog met klassieke gitaar en een erg mooi thema op toetsen. Uiteindelijk leidt de gitaar een laatste wals met een vocalise van Schram.
M!ndgames scoort met ‘MMX’ op een internationaal niveau en onze eigen media zwijgen als vermoord. Direct aansprekende melodieën, ambachtelijk en met veel branie gebracht, maar onze openbare radio blijft Oost-Indisch doof. En dat is véél erger dan een regering van doodlopende zaken. Misschien moeten wij ook eens gaan betogen?
M!ndgames concerteert op 18 juni in de Lakei in Helmond (NL), in het voorprogramma van Anima Mundi.
No comments
Nieuwe reactie inzenden