Als u de cd 'Exit out of Dreamland' van Barefoot And The Shoes koopt, gooit u beter meteen het boekje weg. De teksten zijn in abominabel Engels geannoteerd, het artwork is maar zo-zo, er staat verdoken reclame voor de biersponsor in, en de groepsfoto van vier jonge snaken die gemaakt serieus in de camera kijken doen het ergste vermoeden. Terwijl dit juist een heel leuke plaat is.

De plaat valt grosso modo in twee invloedssferen op te delen: de Hendrix-invloeden zijn nooit ver weg bij het eerste handvol songs, en verderop horen we verwijzingen naar het meer akoestische van Pearl Jam. Het ligt voor de hand om over Hendrix te spreken als er een wah-wah gebruikt wordt (A Cloud Over The Land bijvoorbeeld), maar ook in nummers als The Ballad Of Lady If zet de ritmesectie een groove neer waar Mitch Mitchell en Noel Redding niet beschaamd voor zouden zijn.

Jammer genoeg is het koortje van Prospèr iets te nadrukkelijk gepikt van AC/DC's Thunderstruck - zij het dan in een iets lijziger versie - en vallen er links en rechts wel wat subtiliteiten te verbeteren, maar toch valt vooral op dat de piepjonge Barefoot een erg volwassen vocale prestatie neerzet. If I Am GettingOld is zo'n track waarbij we denken aan Eddie Vedder op z'n best.

Wij hopen dat deze band voldoende tijd neemt om nog wat te groeien en aan maturiteit te winnen en dat ze niet - zoals zoveel jongelui - van projectje naar projectje gaan lopen in de hoop ergens de pot goud te vinden. Wij hoorden alvast heel wat goeds, en kijken uit naar festivalletjes waarop wij Barefoot And The Shoes kunnen treffen.